„Zjawa” – oscarowa wydmuszka (ocena 4/10)

Film „Zjawa”. Produkcja typowo
oscarowa, zapewne wielki zwycięzca lutowej gali (no chyba, że decydenci
odzyskają rozum, który stracili lata temu). Więc żartów nie ma.

1. Zdjęcia.
   Maestria, rewelacja, mistrzostwo świata. Oglądanie tych wszystkich
   pejzażyków, zbliżeń, scen bitewnych to zapewne rozkosz dla znawców
   tematu. Czy dla widzów to inny temat, ale jesteśmy w kategorii plusów
   dodatnich …
2. Dźwięk.
   Dla mnie to najlepiej udźwiękowiony film w historii kina. Jeżeli zespół
   Frank A. Montaño, Jon Taylor, Randy Thom, Chris Duesterdiek nie
   dostanie Oscara to będzie to największy skandal od … Oscarów 2014 roku.
3. Tom Hardy.
   Też bym mu dał Oscara, bo ratował aktorsko ten film. Jedyna postać
   zagrana z krwi i z kości. Widać jego determinację, motywacje. Jak dla
   mnie koncert aktorski. Trzyma Zjawę (tak w ogóle to polski tytuł to
   chyba do plusów ujemnych się kwalifikuje) w ryzach. Szkoda że
   praktycznie tylko on.
4. Wiarygodność.
   To plus fabuły. Głosy że faktycznie „tak było” są bezapelacyjnie
   słuszne. Faktycznie tak było i ten film pokazuje wydarzenia, które mogły
   się wydarzyć. Aczkolwiek duży znak zapytania czy mogły mieć dokładnie
   takie same konsekwencje. Faktem jednak i zaletą filmu jest wierne
   oddanie klimatu tamtych czasów (zresztą nie tylko tamtych, spokojnie
   można to przenieść na grunt europejski, a nawet polski – jak ktoś sobie
   myśli że wśród polskiej szlachty nie było takich cwaniaczków jak postać
   grana przez T. Hardy to jest mocno naiwny)
5. Przetrwanie.
   To dla mnie największy plus filmu. To historia umiłowania życia,
   przetrwania za wszelką cenę. Ponadczasowa i możliwa do implementacji dla
   współczesnego widza.
6. Niedźwiedź.
   Wielokrotnie postulowałem nagrodę za najlepszą role zwierzęcą. Wiem, że
   to komputerowo, ale ten misiek ugrał Oscara bez dwóch zdań.

1. Długość.
   Gdyby Leonardo (a powinien) zginął w pierwszej scenie to mielibyśmy
   perfekcyjną etiudę. Gdyby zginął zabity przez misia (a powinien) to
   mielibyśmy najlepszy w historii kina film krótkometrażowy. Gdyby zmarł w
   trakcie transportu to mielibyśmy solidny western. Gdyby uratował się,
   mimo pozostawienia go przez kumpli, to mielibyśmy przeciętny film
   science-fiction. Ale nie …, to musiał być film oscarowy i jeszcze
   dołożyli pół godziny absurdalnej zemsty człowieka, który powinien
   miesiąc spędzić w łóżku pod opieką uroczych pielęgniarek. Taki Tarantino robi filmy trzygodzinne i ani razu widz się nie zastanawia kiedy koniec, żałuje po ostatniej scenie że: „to już”. W Zjawie co najmniej dziesięciokrotnie film aż prosi się o skończenie. Ale twórcy nie mają litości. Te 153 minuty to podstawowy zarzut dla Zjawy.
2. Okropieństwo.
   Jako fan wszystkich części Piły i innych tego typu produkcji, nie
   kupuję tego. Wiem że tak było (patrz plusy dodatnie pkt 4), ale jest coś
   takiego w sztuce filmowej – jak cięcie. Widz i tak się domyśli co było dalej. Naprawdę nie wszystko trzeba tak dosłownie pokazywać. Chyba że jedynym celem są Oscary.
3. Rachunek prawdopodobieństwa.
   Przed zatwierdzeniem scenariusza zaprowadziłbym autora do pobliskiego
   zoo i wpuściłbym go do klatki z niedźwiedziem. Przeżyje stopę misia na
   głowie to scenariusz jest OK (mimo że w kolejnych sekwencjach też można
   mieć pewne wątpliwości).
4. Leonardo DiCaprio.
   Jak chce się zdeprecjonować czyjąś rolę to rzuca się hasło „zagrał na
   jednej minie”. W przypadku tego filmu tak się nie da, bo Leonardo nie
   grał nawet na minie, on grał  na jednych oczach. Faktem niezaprzeczalnym
   jest, że LdC został wielokrotnie skrzywdzony i brak najważniejszej
   nagrody filmowej dla niego jest skandalem. Ale że dostanie za najsłabszą
   rolę w swojej karierze to też jest trochę jak to mówi młodzież „nie
   hallo”. Pierwszy lepszy bezdomny z Dworca Centralnego zagrałby ta rolę
   porównywalnie, jeśli nie lepiej. Fanom Leonardo wspomnę że niestety nie
   jest tak że ich ulubieniec nocował w wykopanym dla niego grobie, albo w
   środku zabitego konia. To fikcja. Przywieźli go na takie sceny, a on
   tylko świecił oczkami.