Znakomity dokument Anny Zameckiej.
Nagrodzony na Warszawskim Festiwalu Filmowym oraz wyróżniony w Locarno.
Ale to przede wszystkim film na zwykłej publiczności kinowej, bo poruszane są bardzo życiowe problemy.
Ola
Ma 14 lat i na jej głowie wszystkie problemy. Pomaga bratu, próbuje scalić rodzinę. Nawet jakieś pisma o przyznaniu mieszkania to jej obowiązek. Nastolatka, która jest bardziej dojrzała niż dorośli. Córka, która musi wychowywać nieodpowiedzialnych rodziców.
Nikodem
Chory na autyzm. Z pomocą siostry przygotowuje się do sakramentu Komunii Świętej.
Ojciec
Nieodpowiedzialny alkoholik. Nic nie potrafi załatwić. Nie czuję więzi rodzinnych. Los córki i chorego syna mało go obchodzi. Najważniejsze to wypić piwko.
Matka
Odeszła od rodziny. Może jeszcze uda się scalić rodzinę przy okazji komunii. Ale też nie grzeszy odpowiedzialnością. Raczej nic z tego nie będzie.
Komunia
Film jest znakomicie zrealizowany. Idealnie zostały dopasowane i poukładane sceny. Bohaterowie wywołują współczucie, ale czasami jest jakiś promyk nadziei, optymizmu, a nawet humoru.