(Nie)znajomi, reżyseria Tadeusz Śliwa Dopracowane aktorsko i dialogowo. Ale to praktycznie kopia wersji włoskiej – tym samym nie wolna od błędów pierwowzoru, a nawet je pogłębiająca.
„Pali się moja panno” – Forman w Czechosłowacji (ocena 6/10)
„Pali się moja panno” – reżyseria Miloš Forman Klasyka czechosłowackiej nowej fali, pożegnalny film Formana ze swoją ojczyzną przed wyjazdem do USA.
Dom strachów – suchar o aborcji (ocena 5/10)
Dom strachów, reżyseria Scott Beck i Bryan Woods Przeciętny horror, który spokojnie można sobie darować, albo obejrzeć wieczorową porą w domowych pieleszach.
Mowa ptaków – Polska dla Polaków (ocena 5/10)
Mowa ptaków, reżyseria Xawery Żulawski Film, który wzbudził więcej kontrowersji przed premierą, niż po pojawieniu się w repertuarze.
Ad Astra – z ojca na syna (ocena 6/10)
Ad Astra, reżyseria James Gray Do historii kina SF ten film nie przejdzie, chociaż realizacyjnie warty jest uwagi.
Legiony – Wol(a)n(śk)a Polska (ocena 5/10)
Legiony, reżyseria: Dariusz Gajewski Miało być patriotycznie. Wyszło jak zawsze. Żałośnie.
Dzięki Bogu – filmowa apostazja (ocena 4/10)
Dzięki Bogu, reżyseria François Ozon Znany francuski reżyser bierze na tapetę tematyką chłonną filmowo i ponosi spektakularną porażkę. To już bracia Siekielscy zrobili lepszy film.
Kawki na drodze – podróż za jeden uśmiech (ocena: 6/10)
Kawki na drodze, reżyseria Olmo Omerzu Czeski kandydat do Oscara. Utrzymany w tonie łobuziarsko-młodzieżowym film drogi.
Piłsudski – odbrązowienie legendy (ocena 5/10)
Piłsudski, reżyseria Michał Rosa Próba krytycznego spojrzenia na postać, która przynajmniej w historycznej świadomości, zapewniła Polsce odzyskanie niepodległości w 1918 roku.
Downton Abbey – królewska wizyta (ocena 4/10)
Downton Abbet, reżyseria Michael Engler Telewizyjny serialowy hit kostiumowy w niestrawnej wersji kinowej.