Kino irańskie – zaangażowane społecznie, ale nie łatwe w odbiorze.
Wdowa męża straconego za morderstwo po roku dowiaduje się o nowych okolicznościach skazania małżonka.
Poruszana tematyka ma ważny aspekt społeczny i moralny. Żałoba po utracie najbliższej osoby, próba ułożenia życia, opieka nad chorym dzieckiem. Równolegle prowadzona jest tematyka zasadności kary śmierci i odpowiedzialności za błędne decyzje w trakcie procesów sądowych. Materiału na zaangażowany film jest wiele. Jednak specyfika kina irańskiego niweczy ten potencjał. To produkcja rozwlekła, trudna do ogarnięcia ze względu na mało czytelne przeskoki, a nawet utrudniona przez zakrycie twarzy bohaterki. Niknie przez to jej wyrazistość i całkiem niezła gra aktorska. Amatorzy kina artystycznego pewnie wyjdą zadowoleni, o ile odnajdą ten film w szczątkowej dystrybucji.
Plusy:
+ wymiar społeczny
+ kwestie moralne
+ wyrazistość bohaterów
+ dla amatorów kina powolnego
Minusy:
– monotonne
– niedopowiedziane
– trudności z rozróżnianiem postaci
– nieczytelna dla europejskiego widza symbolika (biała krowa?)
– szczątkowa dystrybucja
Zwiastun:
tytuł oryginalny: Ghasideh Gave Sefid
produkcja: Francja, Iran
rok: 2020
data premiery: 3 grudnia 2021
gatunek: dramat
· reżyseria: Maryam Moqadam, Behtash Sanaeeha
· scenariusz: Maryam Moqadam, Behtash Sanaeeha, Mehrdad Kouroshniya
· zdjęcia: Amin Jafari
· montaż: Behtash Sanaeeha, Ata Mehrad
· scenografia, kostiumy: Atoosa Ghalamfarsayi
· obsada: Maryam Moghadam, Alireza Sani Far, Pouria Rahimi, Avin Poor Raoufi, Farid Ghobadi, Lili Farhadpour