Poruszająca historia oparta na faktach.
W skromnej chatce na Podhalu rozgrywa się gehenna wychowania niepełnosprawnego Grzegorza. Przełomem staje się zakup fortepianu.
Autentyczność tej historii wybrzmiewa równie dobrze co dźwięki wydobywane z instrumentu przez rzekomo autystyczne dziecko. Zarówno dramat rodziny skazanej na wychowanie osoby niepełnosprawnej, jak i samego chorego – nie do końca aż tak nieuleczalnie jak wskazują diagnozy lekarzy. Terapia przez muzykę jest pięknym przykładem że w każdym, nawet pozornie beznadziejnym przypadku, jest jakaś iskierka nadziei, jakiś sposób na realizację marzeń. Film porusza realizmem, co jest niezbędne w powodzeniu tego typu produkcji. Duża w tym zasługa zarówno porywającej roli pierwszoplanowej Michała Sikorskiego, jak i pozornie drugoplanowych Łukasza Simlata i Małgorzaty Foremniak.
Znakomita robota reżyserska – aż niesamowite że dokonana przez debiutującego w dużym formacie Bartosza Blaschke. Przede wszystkim dobór i poprowadzenie aktorem. Skupienie się na realizacji dźwięku – to powoduje że film w wielu scenach jest odbierany z percepcji chorego chłopaka. Można się odrobinę przyczepić do ciągłości scenariusza (lepiej jak ta funkcja nie jest łączona z reżyserią) – film ma pewne przeskoki i niepotrzebne niedopowiedzenia (chociażby bohater z niemowy w przeciągu dwóch scen przechodzi do stanu kontaktu głosowego, odrobinę jedynie utrudnionego). Nie zmienia to poruszającego odbioru i angażującego finału. Muzyka jest tutaj najważniejsza. Jakże świetnym rozwiązaniem jest gdy podczas napisów końcowych zalega już cisza.
Filmy o niepełnosprawnych są trudne. Wielu połamało sobie na nich zęby, ale dla wielu reżyserów były to dzieła kluczowe w karierze. Blaschke wygrywa tym, że film pozostaje pod wpływem autentycznej postaci. Widać że Grzegorz Płonka miał wpływ na produkcję. Zagrał zresztą epizod, był obecny na pokazie w Gdyni. Niestety po sukcesie w konkursie (nagroda publiczności) nie udaje się rozpropagować filmu w szerokiej dystrybucji – wchodzi do kina po kilku miesiącach, w cieniu superprodukcji o Batmanie, w ograniczonej ilości kopii. Lekceważy się takie perełki polskiej produkcji filmowej, a później pozostaje utyskiwanie na kondycję rodzimej kinematografii.
Plusy:
+ realizm historii
+ ukazanie gehenny wychowanie niepełnosprawnego
+ leczenie przez muzykę
+ poruszający bohater
+ realizacja dźwięku
+ reżyseria
+ dobrze rozpisane dialogi
+ aktorstwo: świetna rola pierwszoplanowa, znakomite drugoplanowe
+ klimat tatrzański
Minusy:
– luki scenariuszowe
– słaba promocja i niszowa dystrybucja
Zwiastun:
produkcja: Polska
rok: 2021
premiera: 4 marca 2022
dystrybucja: Dystrybucja Telewizji Polskiej
gatunek: kryminał
· reżyseria, scenariusz: Bartosz Blaschke
· zdjęcia: Tomasz Augustynek
· muzyka: Krzysztof A. Janczak
· scenografia: Alicja Kazimierczak
· kostiumy: Emilia Czartoryska
· charakteryzacja: Robert Piechnik, Tomasz Sikora, Artur Kuczkowski
· obsada: Michał Sikorski, Małgorzata Foremniak, Łukasz Simlat, Konrad Kąkol, Irena Melcer, Jerzy Stuhr, Lech Dyblik, Grażyna Sobocińska, Barbara Wypych, Weronika Humaj, Cezary Łukaszewicz, Beata Schimscheiner