Postać polskiego naukowca – mało znana, a jakże bogata i ciekawa.
Ludwik Hirszfield był polskim immunologiem, jednym z czołowych badaczy nad grupami krwi. Ze względu na burzliwe czasy jego biografia jest pełna dodatkowych smaczków.
Niezwykle barwa postać. Nie tylko naukowo, ale i historycznie. Doświadczenie zdobywał w okresie międzywojnia – na uczelniach niemieckich. Po dojściu do władzy faszystów jego koncepcja krwi była wykorzystywana przy antysemickiej propagandzie. Wielu kojarzy go z hitlerowską dyktaturą. Jednak pracował głównie w Polsce, także w komunistycznym PRL. Wojnę przetrwał mimo, że jako Żyd mieszkał w getcie, z którego udało mu się przed zagładą uciec.
Hirszfield jako pierwszy badacz dostrzegł niezwykłą wagę badania krwi i różnic w poszczególnych grupach. Jego odkrycia umożliwiły bezpieczne przetaczanie krwi i ratowanie ludzkiego życia. Dla nauki jego spuścizna jest bezcenna.
Szkoda, że taka postać jest stosunkowo mało znana w Polsce, której poświecił cale życie (a miał wiele innych propozycji). Tym większy szacunek dla twórców produkcji dokumentalnej, że podjęli się wyzwania.
Film próbuje urozmaicić sztampową formę dokumentalną. Oprócz opowiadania i licznych archiwaliów stosuje również fabularyzowane zabiegi. Dobrze się ogląda, powinien być propagowany uczniom. Niestety dystrybucja filmu to porażka – pojedyncze seanse w jednym małym warszawskim kinie.
Atuty:
+ ciekawa postać
+ tło historyczne
+ obiektywne podejście
+ fabularyzowane sceny
+ przystępna forma
+ dopracowane dokumentalnie
Mankamenty:
– dużo gadania
– niszowa dystrybucja
produkcja: Polska
rok: 2023
gatunek: dokument medyczno-biograficzny
-
reżyseria, scenariusz: Paweł Wysoczański
-
zdjęcia: Bartosz Bieniek, Jan Paweł Trzaska, Piotr Chodura, Paweł Wysoczański, Gregory Geissmann
-
muzyka: Michał Lorenc
-
scenografia: Małgorzata Giecewicz, Adam Kornafel
-
kostiumy: Monika Ugrewicz-Szypp
-
obsada: Mariusz Bąkowski, Andrzej Gałła, Rafał Habel
-
lektorzy: Mariusz Benoit, Paulina Szostak