Napisać, że to dziwny film – to nic nie napisać.
Ojciec zabiera syna na plażę, na której dorastał i złapał pasję do serfowania. Chce mu pokazać dom swoich marzeń – z perspektywy surfera. Wejście do wody uniemożliwia im grupa agresywnych młodzieńców.
To film jednej osi czasowej, jednej lokacji i niemal jednego aktora. Nie znaczy to jednak, że narracja jest prosta – przeciwnie: gubi tropy, wplata retrospekcje (zarówno wizualne, jak i opowiadane), balansuje na granicy szaleństwa. Historia bohatera staje się coraz bardziej zakręcona, niejednoznaczna, absurdalna.
Idealna rola dla Nicolasa Cage’a – aktora o niesztampowej charyzmie. Przechodzi drogę od przykładnego ojca do zdesperowanego menela. Jego kreacja niesie cały film. Na drugim planie pojawiają się wyraziste postacie, zwłaszcza przywódca lokalnego gangu, ale nie dorównują siłą głównej postaci.
To nie jest film łatwy w odbiorze. Scenariusz celowo kluczy i wprowadza widza w błąd – nie każdy lubi być aż tak zwodzony. Sam protagonista jest momentami wręcz makabrycznie poniewierany, co może budzić dyskomfort u widzów, którzy spróbują się z nim utożsamić.
Produkcja dobrze pasuje do kin studyjnych, ale jest również z powodzeniem rozprowadzana jest w multipleksach. Sprawdziła się zarówno na festiwalu w Cannes, jak i na Nowych Horyzontach, a nawet na SPLAT!FilmFest. Warto jednak ostrzec: jeśli ktoś idzie na film, sugerując się plakatem i obsadą, może poczuć się zdezorientowany – surfowania będzie tu niewiele, chyba że po meandrach ludzkiej psychiki.
Na deser najważniejsze przesłanie tego filmu: każdy kierowca Lexusa może zostać menelem 😉
Atuty:
- intrygujący scenariusz
- balansowanie na granicy rzeczywistości
- Nicolas Cage
- rosnące napięcie
- niejednoznaczny sposób kamerowania
- słoneczna lokacja
- pasuje na różnorodne festiwale i miejsca dystrybucji
Mankamenty:
- protagonista traktowany bezlitośnie
- przesadne mylenie tropów
- mało surfowania
- drugoplanowe postacie sprowadzone do tła
Zwiastun:
tytuł oryginalny: The Surfer
produkcja: Stany Zjednoczone, Australia
rok: 2024
gatunek: dramat oniryczno-rodzinny
data premiery: 2 maja 2025 roku
dystrybucja: Monolith Films
festiwale: Cannes, Nowe Horyzonty, SPLAT!FilmFest
- reżyseria: Lorcan Finnegan
- scenariusz: Thomas Martin
- zdjęcia: Radek Ladczuk
- montaż: Tony Cranstoun
- muzyka: François Tétaz
- obsada: Nicolas Cage, Julian McMahon, Nicholas Cassim, Miranda Tapsell, Alexander Bertrand, Justin Rosniak, Rahel Romahn, Finn Little, Charlotte Maggi
obejrzane 7 maja, o godz. 18:10, w kinie Cinema City Sadyba – po przebrnięciu blokady Mostu Siekierkowskiego przez Ostatnie Pokolenie, a przed tragicznym morderstwem na Uniwersytecie Warszawskim