Rodzina jest najważniejsza…
Nauczyciel po powrocie do swojej małej miejscowości musi zmierzyć się z trudnym problemem rodzinnym.
Rodzina
Punkt wyjścia jest obiecujący: kameralna opowieść o relacjach, napięciach i przemilczeniach w małej społeczności. Niestety, sposób prowadzenia narracji okazuje się chaotyczny i nadmiernie komplikowany, co utrudnia odbiór oraz osłabia emocjonalne zaangażowanie widza.
Sobowtór
Bohater wykonuje kolejne działania, wchodzi w coraz to nowe sytuacje, a wątek sobowtóra pozostaje nieczytelny. Trudno rozstrzygnąć, jaką funkcję pełni ta postać i w jakim porządku interpretacyjnym należy ją umieścić. Film stopniowo odchodzi od dramatu i kieruje się ku formule thrillera kryminalnego, przy czym nie buduje wystarczającego napięcia ani satysfakcjonującej logiki wydarzeń.
Turcja
Taka maniera jest rozpoznawalna w ambitniejszym kinie tureckim, które nie powinno być utożsamiane z popularnymi, schematycznymi serialami. Narracja jest bliższa kinu azjatyckiemu niż europejskiemu: opiera się na niedopowiedzeniach, dezorientacji i wielowarstwowości, wymaga od widza stałego dopowiadania sensów.
Przemoc
Poruszana tematyka pozostaje ważna i potencjalnie atrakcyjna dla szerszej publiczności: przemoc w rodzinie, mechanizmy funkcjonowania małych społeczności, ambicje młodych ludzi oraz wątki wychowawcze. Jednak przy przyjętej formie narracyjnej tematy te nie wybrzmiewają w sposób dostatecznie jasny i komunikatywny. Film staje się przez to propozycją przede wszystkim dla widzów nastawionych na interpretacyjny wysiłek i akceptujących narracyjną niejednoznaczność.
Kanada
Polski wkład – szczególnie w warstwie operatorskiej – w pewnym stopniu podnosi walory formalne filmu, choć nie niweluje problemów związanych z jego konstrukcją. Można przypuszczać, że ten element współprodukcji ułatwił również dystrybucję tytułu na polskim rynku. Dodatkowo film był… kanadyjskim kandydatem do Oskara.
„To, co zabijasz” jest kwintesencją ambitnego kina tureckiego, z typowo azjatycką formą narracji. Polskie wsparcie pozwala uatrakcyjnić film i pokazać go na naszych ekranach.
Atuty:
- tematyka rodzinna
- portret małej społeczności
- stopniowanie napięcia
- gęsty klimat
- polski wkład realizacyjny
Mankamenty:
- męcząca forma narracji
- komplikowanie wątków
- nieczytelna rola sobowtóra
- nierówny rytm opowieści
- zbyt mała klarowność motywacji bohaterów
Polecane dla:
- miłośników kina artystycznego
- akceptujących narracyjną niejednoznaczność
- cierpliwych wobec wolniejszego tempa
- zainteresowanych tematyką przemocy domowej
- szukających kina społecznego
- fanów tureckiego klimatu
- odbiorców preferujących klimat nad akcję
- lubiących symbolikę i metafory
- publiczności festiwalowej
- ceniących stronę operatorską
- nauczycieli
- ojców i synów
- mieszkańców mniejszych miejscowości
Zwiastun:
- reżyseria, scenariusz: Alireza Khatami
- zdjęcia: Bartosz Świniarski
- montaż: Alireza Khatami, Selda Taşkın
- scenografia: Meral Aktan
- dźwięk: Benjamin Laurent, Ange Hubert
- obsada: Ekin Koç, Erkan Kolçak Köstendil, Hazar Ergüclü, Ercan Kesal, Selen Kurtaran, İdil Engindeniz, Güliz Şirinyan, Aysan Sümercan
tytuł oryginalny: Öldürdüğün şeyler
produkcja: Kanada, Turcja, Polska, Francja
gatunek: dramat rodzinno-kryminalny
rok: 2025
premiera kinowa: 9 stycznia 2026
dystrybucja: Madness
festiwale: Sundance
Obejrzany w poniedziałek, 12 stycznia 2026 roku, o godz. 18:50, w kinie Cinema City Galeria Mokotów