Wpisuje się w dyskusję o standardach opieki nad zwierzętami w schroniskach.
Frania ma zapracowanych i coraz bardziej skonfliktowanych ze sobą rodziców. Dziewczyna czuje się osamotniona i nawet wystawne przyjęcie urodzinowe nie poprawia jej humoru.
Zagrodzka
Polska produkcja familijna, która pokazuje problem dziecka z tzw. dobrej rodziny. Bogaci i wykształceni rodzice są bardziej zajęci pracą niż córką, dbając głównie o własną wygodę. Córka dostaje prezenty i wygodne warunki życia, ale brakuje jej bliskości i zrozumienia dla dziecięcych potrzeb. Zupełnie niezrozumiała w swoich dziecięcych marzeniach. Przebieg wydarzeń, tylko nieznacznie przerysowany, pokazuje możliwe konsekwencje takiego modelu wychowania. Sama fabuła powoduje, że jest to może bardziej edukacyjny film dla rodziców niż młodzieży. Mimo sympatii i zrozumienia dla bohaterki jej postępowanie nie jest godne naśladowania. Chociaż rola Aleksandry Zagrodzkiej – brawurowa, znamionująca potencjalną dalszą karierę.
Sprytek
Frania nie jest papierową bohaterką kina familijnego, lecz postacią z ciężarem emocjonalnym: zagubioną, niedosłyszaną, próbującą odzyskać wpływ na własne życie. Pies staje się katalizatorem zmian. Przeniesienie dziecięcych emocji na relację ze zwierzęciem dobrze pokazuje brak zainteresowania ze strony rodziców. Samego Sprytka nie ma na ekranie aż tak dużo, jak można by oczekiwać. Trudno ocenić, czy to świadoma decyzja dramaturgiczna, czy ograniczenie wynikające z pracy ze zwierzęciem na planie.
Internet
Istotny jest również aspekt współczesnego technologicznie obycia młodego pokolenia. Film trafnie pokazuje internet jako narzędzie zdobywania uwagi i pieniędzy, ale także jako sposób na obchodzenie kontroli świata dorosłych. Produkcja co prawda nie rozwija w pełni zagrożeń, jednak odpowiednio je akcentuje.
Schroniska
Niezwykle ważnym, a przede wszystkim aktualnym, jest tematyka schronisk dla zwierząt. W okresie kinowej dystrybucji filmu temat stał się przedmiotem publicznej debaty. Film idealnie pokazuje bestialskie praktyki wobec zwierząt, przez co idealnie czasowo wpisał się w prawdziwe wydarzenia. Dlaczego dystrybutor tego nie wykorzystał, pozostanie jego tajemnicą.
Konopka
Całościowo film popada w pewne schematy kina familijnego. Niektóre rozwiązania fabularne łatwo odczytać z wyprzedzeniem, a część emocjonalnych zwrotów rozwija się według dobrze znanego schematu. Często brakuje logiki, szczególnie w postępowaniu osób dorosłych. To częsty problem kina młodzieżowego: dorośli bywają pokazani w krzywym zwierciadle, a instytucje działają bardziej jako wygodny skrót fabularny niż wiarygodny element świata przedstawionego. Wydaje się też, że role Małgorzaty Sochy, Borysa Szyca i zwłaszcza Andrzeja Konopki zostały poprowadzone w sposób zbyt przerysowany.
„Psoty” idealnie wpisują się w polską aferę ze schroniskami dla zwierząt. Dziwne, że dystrybutor tego nie wykorzystał żeby przyciągnąć szerszą widownię do kin.
Atuty:
- wyrazista główna bohaterka
- emocjonalny ciężar ukryty pod familijną formą
- samotność dziecka z dobrego domu
- kryzys rodzinny
- wybrzmiewający wątek schronisk
- możliwości i zagrożenia współczesnych rozwiązań internetowych
- komunikatywna forma
- sprawna realizacja
- dobry dobór aktorski
- brawurowa rola Zagrodzkiej
- równowaga między humorem a wzruszeniem
Mankamenty:
- wątpliwa moralnie postawa bohaterki
- uproszczony obraz dorosłych
- nieudolność instytucji
- zbyt mało Sprytka na ekranie
- szablony kina familijnego
- przewidywalność części rozwiązań fabularnych
- nielogiczne zachowania dorosłych
- niewykorzystany marketingowo temat schronisk
- przerysowane aktorstwo Sochy, Szyca i Konopki
Polecane dla:
- amatorów kina familijnego
- ciekawych polskich produkcji dla młodzieży
- ceniących ciepłe opowieści
- zainteresowanych tematami dojrzewania i samotności
- nastolatków odnajdujących się w temacie samotności i niezrozumienia
- wrażliwych na temat potrzeby bliskości i zauważenia
- rodziców nie mających czasu dla swoich dzieci
- wolontariuszy schronisk dla zwierząt
- psiarzy
Zwiastun:
- reżyseria, scenariusz: Kacper Lisowski
- zdjęcia: Witold Płóciennik
- montaż: Anna Garncarczyk
- muzyka: Paweł Górniak
- scenografia: Viera Dandova
- kostiumy: Miriam Struharova
- dźwięk: Tomáš Balák, Michal Horvath, Marcin Popławski
- obsada: Aleksandra Zagrodzka, Emilia Cetnarowska, Małgorzata Socha, Borys Szyc, Andrzej Konopka, Izabela Dąbrowska, Tomasz Sapryk, Maksymilian Piotrowski, Zuzanna Wieleba, Pola Sznajder, Mila Rzenno, Mateusz Winek, Elisabeth Duda, Mariusz Krzemiński, Antoni Paradowski, Barbara Jonak, Andrzej Andrzejewski, Jarosław Karpuk
produkcja: Polska
gatunek: familijny rodzinno-zwierzęcy
rok: 2026
data polskiej premiery: 16 stycznia 2026 roku
dystrybucja: Kino Świat
Obejrzany w kinie Arkadia, w czwartek 5 marca 2026 roku, o godzinie 10:00.