Niezbyt rozsądna decyzja macierzyńska.
Głucha kobieta Ángela, wraz ze swoim opiekuńczym partnerem Héctorem oczekują narodzin dziecka. Szanse, że dziecko także będzie głuche, wynoszą pół na pół.
Antypatyczna
Bohaterka nie wzbudza sympatii. Jej decyzja o urodzeniu dziecka wydaje się mocno wątpliwa moralnie. W toku fabuły nie sprawdza się jako partnerka i matka. W przeciwieństwie do ojca. To rzadki przypadek w filmowych scenariuszach, że mężczyzna jest pozytywną postacią, chociaż także nie do końca.
Codzienność
Film nie próbuje być atrakcyjny na siłę. Przeciąga wiele scen, niektórych, jak chociażby porodu, zbytecznie. Buduje jednak nastrój codziennego trudu i uwarunkowań życia z osobą niepełnosprawną. Tylko na końcówkę raczej nie ma pomysłu.
Macierzyństwo
Pozostaje dramatem obyczajowym, z wyraźnym rysem relacyjnym, a chwilami także surowym filmem o macierzyństwie. Najbliżej mu do kina intymnego, które obserwuje ludzi pod presją codzienności, ale bez taniego szantażu emocjonalnego. Napięcie wynika z narastającego pęknięcia między bohaterami. Oryginalność bierze się z perspektywy bohaterki; film traktuje jej głuchotę jako pełnoprawny sposób bycia w świecie.
Aktorstwo
Siłą filmu są wyraziste główne role Miriam Garlo i Álvara Cervantesa. Aktorstwo jest skupione, dialogi naturalne, montaż oszczędny, a zdjęcia bliskie bohaterom. Dobrze wypada też muzyka, użyta z wyczuciem. Najmocniej działa jednak sama warstwa dźwiękowa, która buduje perspektywę i emocje.
TKH
Wprowadzony do szerokiej dystrybucji zupełnie nie wzbudził zainteresowania widzów. Ale pokaz na Tygodniu Kina Hiszpańskiego wypełnił sale do ostatniego miejsca. Ot, magia festiwali.
„Dźwięki miłości” stawia wiele pytań natury moralnej, odnoszących się do codzienności osób głuchych. Nie próbuje być filmem efektownym, ale pozostaje w pamięci.
Atuty:
- perspektywa niepełnosprawnej osoby
- tematyka macierzyństwa
- pozytywna postać męska
- narastające napięcie w związku
- wiarygodne aktorsko
- nagrody i pokazy festiwalowe
Mankamenty:
- antypatyczna bohaterka
- wątpliwe moralnie decyzje
- przedłużane sceny
- monotonne tempo
- brak pomysłu na zakończenie
- surowa forma realizacyjna
Polecane dla:
- widzów kina obyczajowego
- zainteresowanych tematyką rodzicielstwa
- odbiorców wrażliwych na formę dźwięku i ciszy
- ceniących kameralne kino europejskie
- zainteresowanych historiami rodzinnymi
- świeżych rodziców
- niepełnosprawnych i ich pełnosprawnych partnerów
- bywalców przeglądów festiwalowych
- fanów kina hiszpańskiego
Zwiastun:
- reżyseria, scenariusz: Eva Libertad
- zdjęcia: Gina Ferrer
- montaż: Marta Velasco
- scenografia: Anna Auquer
- kostiumy: Desirée Guirao, Angélice Muñoz
- muzyka: Aránzazu Calleja
- dźwięk: Alejandro Castillo, Urko Garai, Enrique G. Bermejo
- obsada: Alejandro Castillo, Urko Garai, Enrique G. Bermejo
tytuł oryginalny: Sorda
produkcja: Hiszpania
gatunek: dramat macierzyńsko-rodzinny
rok: 2025
data polskiej premiery: 9 stycznia 2026 roku
dystrybucja: M2 Films
festiwale: Berlinale, 24. Tydzień Kina Hiszpańskiego
Obejrzany w kinie Muranów, w czwartek 26 marca 2026 roku, o godzinie 18:00, w ramach 24. Tygodnia Kina Hiszpańskiego