Brazylia 1977: zwłoki pod stacją benzynową, ludzka noga w żołądku rekina, 91 ofiar karnawału.
Na opuszczoną stację wjeżdża mężczyzna podróżujący samotnie żółtym kabrioletem. Przed budynkiem leży trup przykryty gazetami. Gdy na miejsce przyjeżdża policja, szybko okazuje się, że ciało interesuje funkcjonariuszy mniej niż kierowca.
Filho
Kleber Mendonça Filho, ekscentryczny brazylijski reżyser i filmofil, przygotował propozycję głównie dla wyrobionych widzów, najlepiej znających mroczne karty historii Brazylii. Problem w tym, że samo zawiązanie akcji ciągnie się zdecydowanie za długo i szybko odbiera całej opowieści energię. Druga połowa także nie daje satysfakcji, zamiast porządkować historię, jeszcze mocniej ją rozprasza. Mieszanie gatunków nie dodaje świeżości, tylko osłabia rytm i utrudnia zaangażowanie. Nawet przy pełnym skupieniu trudno tu dostrzec klarowny zarys fabuły.
Popkultura
To byłby zarzut kompromitujący całość, gdyby autor nie dawał jasno do zrozumienia, że właśnie o taki efekt mu chodzi. Filho bawi się swoją filmową wiedzą i zasypuje ekran nieoczywistymi, mało czytelnymi odniesieniami do popkultury. Nawet tytuł okazuje się fałszywym tropem, bo bohater, którego trudno jasno zdefiniować, z tajnym agentem właściwie się rozmija. Być może przy kolejnym seansie ta układanka nabrałaby większego sensu, ale sposób podania skutecznie zniechęca do takiej próby.
Oscary
Największym obciążeniem tej produkcji okazuje się rozgłos zbudowany wokół oscarowych nominacji. Nominacja dla Wagnera Moury zaskakuje, bo jego występ nie ma ani ciężaru, ani wyrazistości, które uzasadniałyby tak głośne wyróżnienie. Konstrukcja opowieści dodatkowo osłabia jego obecność, bo trudno wskazać w nim jednoznaczne centrum wydarzeń. Szeroka publiczność, przyciągnięta prestiżem nagród, dostaje seans o monotonnym rytmie i chłodnym sposobie prowadzenia fabuły. To kino skrojone pod bardzo wyrobionego odbiorcę i kameralny obieg studyjny, a nie pod szeroką widownię multipleksów.
„Tajny agent” to nie lada wyzwanie, nawet dla wytrwanych kinomanów. Nominacje oscarowe tylko szkodzą.
Atuty:
- nawiązania filmowe
- tło historyczne
- konsekwentnie budowana atmosfera
- autorski charakter
- granie z konwencjami
- scenografia i realia epoki
- nominacje oscarowe
Mankamenty:
- rozwlekłe
- monotonne prowadzenie narracji
- brak konkretyzacji przesłania
- nieczytelne przeskoki czasowe
- fabuła bez punktu zaczepienia
- nadmiar nieczytelnych odniesień
- gatunkowy rozrzut
- dystans utrudniający emocjonalne wejście
- hermetyczna forma dla wąskiego grona odbiorców
- przeciągnięte do granic bólu
Polecane dla:
- kinofilów
- widzów kina autorskiego
- odbiorców cierpliwych wobec wolnego tempa
- zainteresowanych historią Brazylii i dyktatury
- bywalców kin studyjnych
- lubiących symbole, aluzje i niedopowiedzenia
- otwartych na narracyjny chaos jako świadomy zabieg
- gotowych zaakceptować brak jasnej fabuły
- koneserów latynoamerykańskiego kina artystycznego
Zwiastun:
- reżyseria, scenariusz: Kleber Mendonça Filho
- zdjęcia: Evgenia Alexandrova
- montaż: Eduardo Serrano, Matheus Farias
- scenografia: Thales Junqueira
- kostiumy: Rita Azevedo
- muzyka: Tomaz Alves Souza, Mateus Alves
- dźwięk: Cyril Holtz, Tijn Hazen, Moabe Filho, Pedrinho Moreira
- obsada: Wagner Moura, Maria Fernanda Cândido, Gabriel Leone, Carlos Francisco, Isabél Zuaa, Alice Carvalho, Udo Kier, Thomás Aquino, Hermila Guedes, Robério Diógenes
tytuł oryginalny: O agente secreto
produkcja: Brazylia, Francja, Holandia, Niemcy
gatunek: dramat historyczno-kryminalny
rok: 2025
data polskiej premiery: 27 marca 2026
dystrybucja: Gutek Film
festiwale: 41. Warszawski Festiwal Filmowy sekcja „Konfrontacje”, Cannes, Nowe Horyzonty, Toronto
Obejrzany w czwartek 9 kwietnia 2026 roku o godz. 19:40 w kinie Cinema City Arkadia