Romans, który skręca w stronę absurdalnej komedii science-fiction.
Stephanie zostaje porzucona przez męża po trzynastu latach małżeństwa. Podczas pobytu w Paryżu poznaje Petera Bakera, przedsiębiorcę z branży technologicznej, a później odkrywa istnienie jego klona, Paula.
Danielle Steel wyraźnie odchodzi od typowego melodramatu. Punkt wyjścia pozostaje znajomy: samotna kobieta próbuje ułożyć sobie życie po rozpadzie związku. Dalej jednak historia zaczyna przypominać komedię romantyczną z elementem fantastyki. Klon Petera nie służy tu do poważnych rozważań nad technologią. Staje się przede wszystkim źródłem zamieszania oraz kontrastem wobec swojego pierwowzoru.
Peter jest spokojny, zachowawczy i poukładany. Paul prezentuje zupełnie inną osobowość. Zachowuje się swobodnie, lubi ekstrawagancję oraz burzy codzienny porządek Stephanie. Steel wykorzystuje tę różnicę do zbudowania nietypowego trójkąta uczuciowego. Sam pomysł jest absurdalny, lecz właśnie dzięki temu książka wyróżnia się w dorobku autorki.
Lekki ton dobrze pasuje do historii kobiety, która po rozwodzie odzyskuje poczucie własnej wartości. Stephanie nie zostaje sprowadzona wyłącznie do roli porzuconej żony. Z czasem zaczyna patrzeć na siebie inaczej, odzyskuje pewność siebie i ponownie dopuszcza możliwość bliskości. Ten element daje książce bardziej obyczajowe podłoże pod komediową powierzchnią.
Fantastyka pozostaje pretekstem. Steel nie rozwija technologii ani konsekwencji stworzenia ludzkiej kopii. Klon funkcjonuje jak fabularny eksperyment pozwalający zestawić dwa skrajnie różne typy mężczyzn. Dzięki temu powieść jest łatwa w odbiorze, ale pomysł mógł zostać wykorzystany szerzej.
Humor wypada nierówno. Część sytuacji ma celowo przerysowany charakter, a zachowanie Paula momentami ociera się o farsę. Ta lekkość odróżnia książkę od bardziej dramatycznych historii Steel, lecz zarazem sprawia, że część scen szybko traci świeżość. Konstrukcja opiera się głównie na kontraście między bohaterami oraz kolejnych komplikacjach wynikających z obecności klona.
„Klon i ja” to osobliwa, lekka pozycja w dorobku Danielle Steel, oparta na nietypowym pomyśle i komediowym tonie.