Polska reżyserka Agnieszka Smoczyńska zanurza się w retrofuturyzmie.
W przyszłości wyniszczonej kryzysem klimatycznym społeczeństwo podlega kontroli świadomej sztucznej inteligencji zwanej Głową. Detektyw bada brutalne morderstwo, które prowadzi go do grupy buntowników żyjących poza systemem.
Głowa
Podstawą jest popularna w science fiction dystopia oparta na całkowitym podporządkowaniu jednostki. Obywatele pozostają połączeni z AI, która śledzi stan ich organizmów. Specjalne żelki pozwalają utrzymać kontakt z systemem. Odcięcie oznacza życie poza oficjalnym porządkiem lub brutalną eliminację. Po drugiej stronie znajdują się uchodźcy odrzucający cyfrową władzę. Ten konflikt pokazuje, jak wiele trzeba poświęcić, by zachować niezależność.
Śledztwo
Główny kłopot pojawia się wraz z nadmiarem pomysłów. Kryminalna intryga zostaje obudowana dramatem rodzinnym. Z czasem historia skręca ku body horrorowi i mistycyzmowi, przez co traci przejrzystość. Każdy nowy motyw odciąga uwagę od śledztwa, które stopniowo traci znaczenie. Opowieść staje się przez to chaotyczna, a niektóre fragmenty zwyczajnie nużą. Ambicja projektu zaczyna wówczas pracować przeciwko jego spójności.
Szulkin
Konwencja zmienia się bez ostrzeżenia. Groteskowe sceny ustępują brutalności, później film skręca w kamp. Styl przywołuje ducha klasyki polskiego SF: Andrzeja Żuławskiego czy Piotra Szulkina. Smoczyńska rozwija jednak własną odmianę gatunkowego szaleństwa. Elektroniczna muzyka Marcina Macuka i Zuzanny Wrońskiej wzmacnia hipnotyczny nastrój. Zaskakuje użycie „The Final Countdown” zespołu Europe, które pasuje do tej przesady.
Konopka
Retrofuturystyczna oprawa odchodzi od sterylnego obrazu zaawansowanej cywilizacji. Pustynne przestrzenie kontrastują z osobliwymi kostiumami i archaiczną architekturą. Bohater grany przez Andrzeja Konopkę przypomina policjanta przeniesionego z dawnego wyobrażenia o XXI wieku. Pomalowane paznokcie i tleniona fryzura przełamują schemat twardego gliniarza. Taki wizerunek pasuje do rzeczywistości, w której technika miesza się z rytuałem. Warstwa wizualna należy do ciekawszych elementów filmu.
Noomi
Znacznie swobodniej wypada Noomi Rapace. Rana ma magnetyzm potrzebny przywódczyni buntowników nazywanej cyberczarownicą. Aktorka opiera kreację na spojrzeniu i gestach. Dzięki temu jej bohaterka zachowuje tajemnicę mimo coraz bardziej zagmatwanej fabuły. Wątek rebeliantów nabiera przy niej rytualnego wymiaru.
CGI
Warstwa techniczna bywa mniej przekonująca. Zdjęcia Jakuba Kijowskiego podkreślają ascetyczny wygląd otoczenia, a scenografia Anny Anosowicz wspiera retrofuturystyczny ton. Część efektów specjalnych wypada zbyt skromnie wobec skali pomysłu. W widowiskowych momentach ich ograniczenia stają się łatwe do zauważenia. Brudna estetyka współgra jednak z przedstawioną rzeczywistością, a takie niedoskonałości czasem wzmacniają atmosferę.
Angielski
Międzynarodowy charakter koprodukcji widać w języku. Produkcja powstała przy udziale Polski, Szwecji, Grecji i Norwegii, ale rozmowy prowadzone są po angielsku. Miało to ułatwić funkcjonowanie tytułu poza rodzimym rynkiem. Ten wybór przynosi nierówny rezultat. Wiele dialogów brzmi sztucznie, szczególnie w wykonaniu protagonisty.
„Hot Spot” jako eksperyment reżyserski – nadmiar pomysłów góruje nad porządkiem opowieści.
Atuty:
- retrofuturystyczna estetyka
- wizja AI
- temat cyfrowej kontroli
- ujęcia i dopracowana scenografia
- muzyka elektroniczna
- wiarygodna Noomi Rapace
- wyczuwalny groteskowy ton
- nietypowy wizerunek detektywa
- odwaga formalna
- wyrazista atmosfera
- motyw Europe
Mankamenty:
- chaotyczny scenariusz
- nadmiar pomysłów
- gubienie wątku kryminalnego
- nierówne tempo
- angielski Konopki
- przeciągnięte fragmenty
- niedostateczne efekty specjalne
Polecane dla:
- zainteresowanych tematyką AI
- miłośników dystopii
- odbiorców science fiction
- sympatyków retrofuturyzmu
- ceniących odważną formę
- publiczności otwartej na groteskę
- zwolenników kina eksperymentalnego
- amatorów niekonwencjonalnego kina gatunkowego
- śledzących reżyserię Smoczyńskiej
- wielbicieli Noomi Rapace
Zwiastun:
- reżyseria: Agnieszka Smoczyńska
- scenariusz: Robert Bolesto
- zdjęcia: Jakub Kijowski
- montaż: Beata Liszewska
- scenografia: Anna Anosowicz
- dekoracja wnętrz: Halina Wernikowska
- kostiumy: Katarzyna Lewińska
- muzyka: Marcin Macuk, Zuzanna Wrońska
- dźwięk: Marcin Lenarczyk
- obsada: Andrzej Konopka, Noomi Rapace, Reika Kirishima, George Aurimas Cris, Filippa Kaye, Niki Sereti, Ektor Liatsos, Rasmi Tsopela
produkcja: Polska, Grecja, Norwegia, Szwecja
gatunek: dramat dystopijno-społeczny
rok: 2026
data polskiej premiery: 25 września 2026 roku
dystrybucja: So FILMS
festiwale: Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Nowe Horyzonty, Festiwal Dwa Brzegi
Obejrzany w kinie Cinema City Galeria Mokotów, niedziela 27 września 2026 roku godzina 21:30